Retrocolumn: Lachen

[[[Bij het lezen van deze retrocolumn dient u er rekening mee te houden dat de verteller tijdens het schrijven ervan vierentwintig was; of u dus even niet alle Raymonds van verschillende leeftijden over een kam wilt scheren]]]

Het wordt er allemaal niet beter op. De vorige twee afleveringen heb ik stelselmatig een bekende televisiepresentator belachelijk gemaakt in deze column en deze week is het weer bal. Never change a winning formula. Hoewel, deze week zal een wat minder bekend talent het moeten ontgelden. Het gaat om Edo Brunner.

Wie? Ja, dat wist ik ook niet. Totdat deze spontane gezelligerd van de week in de kroeg tegen mij aan begon te brallen.

Onze Edo is grappenmaker van beroep. Op basis daarvan is hij te bewonderen in het BNN-programma Kannibalen en als presentator van het quizje Cashcab. Ook kan hij uitermate geestig uit de hoek komen wanneer je hem in het cafe treft. Voor de zeer persoonlijke en op maat gesneden grappenmakerij van Edo komen natuurlijk alleen figuren van diens eigen kaliber in aanmerking. Maar ik ben bereid deze prachtige ervaring met jullie lezers te delen.

Het was Koninginnenacht en wij bevonden ons in Cafe de Bastaard. Hier komt de hele Utrechtse culturele elite. De dichter Ingmar Heytze is er bijvoorbeeld vaste gast, evenals de denker Raymond Taams. Voor de rest wordt de kroeg bevolkt door allerhande tuig, in de meeste gevallen werkzaam bij de Publieke Omroep.

Zo waren we nog niet binnen of mijn lieve kleine blonde gezelschap werd al aangerand door een drankzuchtige Boudewijn de Groot look-a-like. Zo’n figuur met lange grijze haren dat daar een beetje voor hippie zit te spelen. En maar niet wil accepteren dat sinds de AIDS de vrije seks een beetje uit de mode is geraakt.

Terwijl de handjes van de hippie zich naar hartelust over alle lichaamselen van de Kleine Blonde bewogen, zat ik wat lusteloos voor me uit te staren. Het was al bijna 4 uur en het bier begon er een beetje in te hakken. Gelukkig verscheen net op dat moment de grappenmaker Edo Brunner ten tonele.

U was zijn naam natuurlijk al bijna weer vergeten door al die andere gebeurtenissen hierboven. Toch gaat u in de toekomst nog erg veel van Edo horen. Hij is namelijk enorm grappig. Vooral wanneer hij je aanspreekt als je in een cafe chagrijnig voor je uit zit te kijken. ‘He joh, kijk eens wat vrolijker!’. Geniale binnenkomer van Edo. Heel erg ad rem, zeker wanneer hij die tekst 12 keer herhaalt nadat je aangeeft geen zin te hebben in een gesprek.

Toen ik inmiddels 12 keer tot 10 had geteld en bij 121 was, besloot ik te vragen of het nu een keer klaar was. Dit leidde dan wel weer tot hilariteit. Bij mijn tafelgenoten in dit geval, die zich afvroegen hoe je zo bot kunt zijn tegen zo’n Beroemdheid als Edo. In mijn optiek is dat simpel. Mensen die bekend zijn van radio en/of tv zijn dat niet voor niets. In het echte leven zijn ze namelijk niet om uit te staan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s