Takes every kinda people

Het Parool, 09-07-16

Diversiteit, daar ben ik erg voor. Takes every kinda people to make the world go round. Elke dag dezelfde weg naar de supermarkt gaat ook vervelen. Om nog maar te zwijgen van iedere keer gemeenschap met dezelfde partner. Diversiteit is het tegenovergestelde van sleur en daarom is het goed dat het woord nu zo vaak opduikt in de media.

Maar u voelt een ‘maar’ aankomen? Maar dat klopt. De laatste maanden oefen ik mij steeds meer in wat de Duitsers in de jaren 30 ‘innere Emigration’ noemden. Jezelf een beetje terugtrekken uit de maatschappij, in je eigen wereld leven, nauwelijks nog nieuws volgen. Dat allemaal omdat de werkelijkheid zo deprimerend is. Ik weet het, de vergelijking met de jaren 30 is ongelukkig gekozen, Hitler enzo, kwetsend, niet zo handig. We leven in een tijd waarin mensen iedere letter letterlijk nemen. Heel gevaarlijk.

De reden dat ik zo depressief word van de discussie over diversiteit is omdat die over een diversiteit aan groepen gaat. Naar mijn idee een heel verwrongen, bijna cynische opvatting van het begrip diversiteit. Je zegt tegen mensen: u bent onderdeel van een groep en daarom bent u anders dan mensen die bij een andere groep horen.

Ware diversiteit speelt zich af op individueel niveau. Ikzelf heb ADD, Alle Dagen Dromerig, en dus grote problemen met concentreren. Als kind was ik al traag en ik hoorde er op school nooit bij. Ik was anders, geen vlotte jongen zoals de andere jongens. Er bestond toen nog geen ritalin en ik werd dus eigenlijk mijn hele schooltijd gediscrimineerd op basis van het feit dat ik niet zo was als de rest. Dus, aan iedereen die vervelend wordt behandeld omdat hij afwijkt van de massa, I’m in your gang.

Ook op de arbeidsmarkt heb ik het eigenlijk altijd heel moeilijk gehad. “Je bent gewoon een quitter”, zei een adjunct-hoofdredacteur toen ik aangaf te willen stoppen omdat ik het hoge tempo op de redactie niet kon bijbenen. Niet omdat ik dom ben, maar omdat mijn hersenen niet zo werken als die van de gemiddelde mens. En precies die hersenen, daarover zou de diversiteitsdiscussie moeten gaan. Het maakt geen zak uit dat jij zwart bent en ik blank. Interessanter is dat we totaal verschillende personen zijn omdat onze hersenen anders werken. Laten we elkaar daarop beoordelen en kijken hoe onze breinen een winnend team kunnen vormen. Lang leve de ware diversiteit.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s