vijftienvierzestien

“Ik voldeed gewoon toevallig aan het signalement en die jongens doen ook gewoon hun werk”, dacht ik toen ik van de politie eindelijk mocht doorlopen. Utrecht, drie uur ’s nachts, ze hadden me met drie agenten en twee voertuigen omsingeld omdat er een verdachte situatie was gemeld in de buurt. Mijn geluk was dat even verderop op ongeveer hetzelfde moment een knakker werd aangehouden die nog meer voldeed aan het signalement. Toen dat bericht door de portofoon schalde kon ik gaan. Dat de agent me een hand gaf en me bedankte voor mijn geduld voelde stiekem een beetje als eerherstel. “Ik voldeed gewoon toevallig aan het signalement en die jongens doen ook gewoon hun werk.” Ik herhaalde de gedachte nog een paar keer terwijl ik over donkere verlaten straten naar huis liep. Je moet jezelf verhalen blijven vertellen, anders word je gek.

Raymond Taams

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s