Een goed 2016

Metro, 16 december 2015

Op maandagmorgen 14 december 2015 werd ik wakker en opeens had ik het. Het Idee. De weken ervoor was ik een beetje somber, neerslachtig en gespannen geweest. Eind september maakte mijn vriendin het uit, en ik had geen zin om dat verlies in de donkere maanden oktober en november te verwerken. Dus ik schoof het voor me uit. Ik dacht: als straks overal de kerstbomen staan en de etalages mooi zijn verlicht, is het vast een stuk makkelijker. In december gebruiken mensen meer hun fantasie. De wereld is even een stuk zachter en romantischer. In die aangename omstandigheden is het ongetwijfeld een stuk prettiger om te rouwen.

In oktober en november nam ik de vlucht vooruit en tinderde ik lustig op los. Ik wil via deze weg nog even mijn excuses aanbieden aan de vrouwen die ik na een nacht seks nooit meer heb geappt. Maar goed, na twee maanden rennen voor het Spook van de Rouw werd het de nacht van 30 november op 1 december. In mijn lichaam had zich zoveel spanning opgebouwd dat ik om drie uur wakker werd, me bijzonder misselijk voelde, en met grote kracht de hele slaapkamer onderkotste. De WC-pot haalde ik namelijk niet meer. Stukjes onverteerd eten plakten tegen de vloerbedekking en het behang. Je voelt op zo’n moment behoorlijk dat je leeft maar eigenlijk wil je het liefste dood. “Het lijkt qua overgeven wel 1 januari in plaats van 1 december”, bedacht ik toch nog een leuke tweet met mijn hoofd in een emmer.

De eerste twee weken van december zag ik geen perspectief meer. Ik zou de rest van mijn leven eenzaam en alleen op een flatje slijten. Maar toen werd het dus 14 december. Maandagmorgen. Onder de douche dacht ik: wat kun je als mens eigenlijk meer doen dan van elk kalenderjaar dat je mag leven iets moois maken voor jezelf en de rest van de mensheid? Al die managers met hun gelul van ‘waar wil je over vijf jaar zijn?’, daar word je geen leuker mens van. Dan word je geslepen en sluw, ga je mensen te vriend houden die je niet aardig vindt. Alles om over vijf jaar op dat ene plekje te zijn.

2016 ligt voor ons als een reusachtig wit doek waar we op mogen schilderen en kliederen wat we maar willen. Ik wens u een gelukkig nieuwjaar met veel prachtige momenten. Maar bedenk goed dat dat niet altijd zonder kots op de vloerbedekking kan.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s