Column 060715: Harde getallen

Een prestigieuze plek in een papieren krant, dat is voor een 34-jarige afgestudeerde journalist zoals ik nog steeds het hoogst haalbare. En dat terwijl 20-jarigen op YouTube uit de losse smartphone-pols een heel media-imperium uit de grond stampen. De afgelopen maanden wilde ik graag Enzo Knol worden. Een breed lachende jongeman die met een pezig ontbloot bovenlijf verslag doet van zijn all-inclusive vakantie op YouTube. En daar dus gewoon zijn geld mee verdient.

Maar helaas, zelfs ik (1981) ben eigenlijk al net iets te laat geboren om optimaal te profiteren van de Digitale Revolutie (1998-2013). Zo werd ik laatst door een groepje pubers uitgelachen toen ik zei dat we vroeger helemaal geen internet hadden. Sterker nog, voegde deze 34- jarige opa eraan toe, ik kan mij zelfs nog de start van Nederland 3 (1988) herinneren. Opa (34) stamt dus nog uit de tijd dat er twee netten waren.

Omdat ik in de ogen van Enzo Knol en zijn puberende fans voor eeuwig een digitale bejaarde zal blijven, heb ik besloten dat lot dan maar met waardigheid dragen. Vanaf vandaag schrijf ik elke dag een column op de eindeloze maar ongrijpbare ruimte van het wereldwijde web. En dan hoop ik dat dat niet onopgemerkt blijft bij de Volkskrant of het AD. Zodat ik op een goed moment elke dag van papier gelezen kan worden. Hoewel niemand tegen die tijd waarschijnlijk nog van papier leest.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s