Oorlog

Metronieuws.nl, 10 oktober 2014

Wie zit er nog te wachten op mijn column? Alles is nu wel gezegd en geschreven. Ik ben opgegroeid in een kakofonie van meningen. Marcel van Dam, Pim Fortuyn, Femke Halsema, Theo van Gogh en Albert Verlinde. Ja, zelfs die laatste meent af en toe vanachter zijn feloranje bordkartonnen showbizzdeskje iets te moeten zeggen over maatschappelijke vraagstukken. Zoals die ene keer toen hij, nadat Jack Spijkerman een wat ongelukkig grapje over negers maakte in een talkshow, opperde dat er regels moeten komen voor grappen op de televisie.

Misschien is alles wel gezegd. Misschien zijn de argumenten op. Misschien zijn er genoeg smakeloze Albert Verlinde musicals geproduceerd. Misschien is het tijd om de wapens op te pakken. Oorlog is immers ook maar gewoon uitgewoekerde vrede.

In het jaar 2014 las ik veel over het jaar 1914. Over het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Hoe meer informatie ik over deze grootschalige slachtpartij tot me nam, hoe minder ik van de oorzaak begreep. Net als nu dacht men dat landen geen oorlog meer zouden beginnen, omdat ze economisch erg van elkaar afhankelijk waren geworden. En de nieuwe wapens zouden inmiddels zoveel vernietiging aan kunnen richten, dat er geen winnaar meer zou zijn…

Maar dat zijn allemaal rationele argumenten tegen oorlog. Het bloed vloeit altijd waar het niet gaan kan. Zou oorlog een min of meer noodzakelijk natuurverschijnsel zijn? Een frisse onweersbui om de lucht te klaren na een verstikkend hete dag? Na een geestelijk uitputtende vredestijd vol verhitte debatten en meningen?

Op 5 mei 1995 nam wijlen mijn oma haar twee kleinzoons mee naar een pannenkoekenrestaurant in het Utrechtse dorpje Haarzuilens. Het was vast een zonovergoten dag. De Tweede Wereldoorlog was die dag een halve eeuw geschiedenis, en mijn oma, geboren in 1927 en dus 13 toen de oorlog uitbrak, sprak de hoop uit dat haar kleinzoons nooit oorlog zouden hoeven meemaken.

Oma is alweer een hele tijd dood, en de laatste weken vraag ik me steeds vaker af wat zij ervan zou vinden dat ik mijn zakcomputertje pak, drie keer het schermpje aanraak en een gelikt onthoofdingsfilmpje te zien krijg. Slechts technologisch boekte de mensheid enige vooruitgang. Voor de rest bleef het aanmodderen.
Zouden de strak en modern vormgegeven presentatie van haat, dood en geweld oma doen denken aan de gelikte show die Nazi-Duitsland was? Het inmiddels iconische oranje doodsgewaad als opvolger van de rode vlag met witte cirkel en zwart hakenkruis?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s