Column 100715: Zomercolumn

Nog even bij mijn moeder langs om gedag te zeggen voor de vakantie. In het dorp waar ze woont zijn de straten uitgestorven. De altijd zo dichtbevolkte schoolpleinen zijn leeg. Ik hoor eigenlijk alleen mijn eigen voetstappen en het ruisen van de bomen.
Een groepje kleine kinderen speelt verstoppertje. Hun stemmetjes weerkaatsen tussen de huizenblokken. ‘Nee Dagmar, we moeten daar zoeken, daar zitten ze!’, roept een jongetje. Voor kinderen is hun eigen leefomgeving spannend genoeg, die hoeven niet op vakantie.
Niets zo rustgevend als een zomerochtend in een klein dorp. Ik zou er ook voor kunnen kiezen om een week bij ma in de tuin te gaan zitten. Maar ik ga een week naar Bulgarije. Vierduizend kilometer verderop zijn er vast ook ruisende bomen en verlaten schoolpleinen.
Deze dagelijkse column is na vijf dagen dus al aan z’n eerste vakantie toe. Tot over een week!
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s