Archimedeslaan 16

Lopend door de eindeloze gangen van een oud schoolgebouw, waar eind vorige eeuw de lerarenopleiding zat, hoor ik alleen mijn eigen voetstappen. Hier was ik ooit zeventien jaar; hier raakte ik ooit verzeild als een jongetje zonder identiteit. Een jongetje dat nog nooit met een meisje in bed gelegen had. Ik ben moederziel alleen in een verleden dat van mij is weggesneld. Welke kant het is opgestoven weet ik niet eens meer. Even raak ik in paniek. Dit heeft iets spookachtigs. Alsof ik weer op de basisschool zit, en al mijn vriendjes zich verstopt hebben. Niemand ziet mij hier. De namen van de schoolvriendjes ben ik vergeten. De meisjes die in mijn bed lagen zijn verwerkt tot ragfijne herinneringen. En in dit oude schoolgebouw lopen al heel lang geen studenten meer rond. Alles vervliegt uiteindelijk tot onuitstaanbare ongrijpbaarheid.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s